Biz ermənilərlə birgə yaşaya bilərikmi?

20:28 10-02-2021 567

Bizim bəzi qələm sahiblərimiz, sovet hakimiyyəti illərində hər cür ənamlar alan "korifeylərimiz" rus və ermənilərdən başqa kimi göstəriblərsə, onları da şərləyiblər, təki "sahibi" razı qalsın. Onu da unutmayın ki, həmin ağalar bizə uzun illər boyu böyük həvəslə "Kür, Araz, Ararat gözəldir bu həyat, qardaş olub Hayestan, Azərbaycan" mahnısını da oxudublar.

O dövürdə belə, Ermənistanda dərc olunan jurnallarda o iftiralar yox idi ki, üstümüzə yağdırmasınlar. Bakıda isə erməni şairlərinə bütün məcmuələrdə səhifələr ayrılır, millətimizin qatilləri olan erməni komissarlarına mədhiyyələr həsr olunurdu. Çünki "Bəşərin vicdanı, eşqi, ürəyi, fikri düşüncəsi, zehni diləyi" sayılan partiya bunu tələb edirdi. Azərbaycan ziyalıları da "ləbbeyk" deyirdilər.         

Onu da unutmayın ki, son müharibədə şücaət göstərən, millətin qəddini dikəldən oğullar vətənpərvərlik dərsini Hüseyin Cavidi, Mikail Müşfiqi, Əhməd Cavadı, M.Ə.Rəsulzadəni, Salman Mümtazı "satanlar"ın törəmələrindən, ardıcılarından almayıblar.

Müstəmləkə ədəbiyyatını təbliğ edənlər, indi də qılığa girib yaxşı pul qazanmağın yolunu tapıblar. Bu "ideoloqlar" ciddi-cəhdlə kommunist məddahların əsərlərindən camaatın hüsslərini qıcıqlandıran bəzi fraqmentləri, hissələri təbliğ ruporuna çeviriblər. "Bir görün filan ildə Səməd Vurğun vətən üçün nə yazıb", "Rəsul Rza bu şeirində "podteksle" qiyamət qoparıb", "İsa Hüseynov millətin qatillərini o filimdə mədh edibsə, sonra filan əsərində filankəsləri yıxıb sürüyüb", "İlyas Əfəndiyevin "Qarabağnaməsi" əsil vətənpərvərlik məktəbidir" və s.

Yeri gəlmişkən, bu "şedevr" barədə iki kəlmə demək istəyirəm. "Qarabağnamə"yə televiziya kanalında bir necə dəfə baxmışam, amma anlamıram bu fantasmaqoriyanı səhnəyə, ekranlara çıxaranlar, personajları elə bil ötən əsrin 60-70-ci illərin çayxanalarından çıxarıb ortaya gətiriblər. Zaman o zaman idi ki, məmləkətin üzərində senzura bir az zəifləmişdi, yerindən duran Araz dərdindən, Təbriz həsrətindən, Azərbaycan dilinin göz qabağında bütün idarəçilik sistemindən sıxışdırıb çıxarılmasından danışırdı. "Vətənpərvərlik" aşıb- daşırdı, amma iş bərkə düşəndə birinin də səsi çıxmırdı. O dövrdə Firudin Şuşalının "Şuşa" adlı kitabı nəşr olunmuşdu. Üc-dörd abzasın üstündə qiyamət qopdu! Nə baş vermişdi?

Sadəcə olaraq, müəllif İbrahim xanın, ailəsinin rus hərbiciləri tərəfindən qətlə  yetirildiyini əsərində qeyd etmişdi. Mərkəzi Komitədə oturan partiya rəhbərləri buna dözərdilərmi? İclas iclas ardınca, qəzet səhifələrində də od püskürürdülər. Müəllifi qova-qova tutmuşdular.

Kimin cürəti catardı, rusları qatil kimi göstərsin? Belə küfr əməllərin qarşısı yerindəcə alınmalıydı. Alırdılar da! Moskva irticası da bunu yaxşı görür və nəticə çıxarırdı. O bilirdi ki, işə müdaxilə etməsə də, yerli manqurtlar onların yerinə hər şeyi edəcəklər.

Rəhmətlik Xəlil Rza Ulutürkün üzərində "Linç məhkəməsi"nin qurulması coxlarına bəllidir. Xəlil Rzaya irad bildirənlərin bir necəsinin adı qalıb, qalanları unudulub. Xalq isə Xəlil Rzaya "İstiqlarl şair" adını verib.

Bu günlərdə Moskvanın birinci kanalına baxırdım. Rus jurnalistləri bizə acıq vermək üçün Xankəndinə qayıdan erməniləri göstərirlər. Ermənilər böyük podnosda  şirniyyatı rus hərbiçilərinə verirlər, bir tərəfdən rusun bayrağı, bir tərəfdə də artıq it kimi qovulan qondarma "respublika"nın rənglı cındırı. Maraqlıdır ki, özlərini burada ağa kimi aparan rus zabitlərinin biri də onun yığışdırılmasını tələb etmır. Elə bil canilərin yaratdığı "respublika" doğrudan da qanuni qurumdur.

 Kəlbəcərdə, Laçında ermənilər tərk etdikləri evləri yandırıb, meşələri yandırıb, ağacları kəsib aparıblar. Özü də bütün bunlar rus hərbiçilərinin gözləri qarşısında baş verib. Nə dinən var, nə də mane olan. Əmlaki məhv edilən, alçaldılan türkdür, müsəlmanlardır. Rusu da uşaqlıqdan türk- islam dünyasına qarşı nifrət ruhunda tərbiyə ediblər. Bunu Azərbaycanın yaltaq tarixçilərindən başqa bütün dünya bilir. Telekanallar isə xarabazara döndərilən şəhərlərimizi, kəndlərimizi yerlə yeksən edilən şəhid məzarlarının qalıqlarını nümayiş etdirirlər.

Millət üçün bundan böyük həqarət düşünmək qeyri-mümkündür. Yəni doğrudanmı, biz yenə də arsızlığımıza salıb erməni köpəkləri ilə birgə yaşamağa razı olacağıq? Yəni doğrudanmı bizim kişilər xaçpərəst fahişələri görəndə hayılmayıl olub, var, yoxlarından keçecəklər?  Nə bilmək olar, bəlkə də aramızda belələri də yox deyillər.

Bütün əzablarıma baxmayaraq, şəxsən mən qürur hissi duydum, gözlərim qeyri-ixtiyari yaşardı. Çoxları möcüzələrin baş verdiyini görmür! Bəli, möcüzə onda idi ki, bütün səlib dünyasının gözləri qarşısında Azərbaycan Ali Baş Komandanın rəhbərliyi altında Qafqazda özünü xristian sayan gienaların (kaftar- heyvanat aləminin ən murdar canlısı) başını əzdi. Səlib dünyası dinib- danışmadı! Çünki istər pravoslav, istər protestant, katolik dünyası bir daha əmin oldu ki, körpələri öldürən, tarixi abidələri yer üzündən silən, başqa xalqın məbəd və ibadətgahlarını murdarlayan həşəratların xristianlıqdan danışmağa haqqı yoxdur.

Xirosimadan pis günə salınan şəhər və kəndlərimiz, qırılan, yandırılan meşələlərimiz subut etdi ki, qarşımızdakı düşmən adi müharibə aparmır, onun daha qorxunc planları var...

O ermənilərin əli ilə edə bilmədiyini, daxili satqınların köməyi ilə reallaşdıracaq. Kimdir o daxili satqınlar ? Xarici banklara külli miqdarda sərvət ötürən, ölkə daxilində min fırıldaqla mal-mülk əldə edən, bir-birinə bağlı olan, cəzasızlıq hissindən tam azğınlaşan məmurlar. Ölkənin müstəqlliyini, prezidentin özünü belə, bu mənfur güruhdan qorumaq lazımdır. "Hansı qüvvə ilə" sualını verənlərə cavabım budur;  Düşmən üzərində qələbə çalan ordu, prezidentin bir işarəsi ilə tufan qopara biləcək gənclik, bütün yaşlı nəsil, veteranlar. Əminəm ki, bu baş verəcəyi halda bizimlə heç kim bacara bilməyəcək.

İnşallah! Düşündüklərimi söylədim. Sizin fikriniz nədir ?   

 Əlizadə Nəhmədağaoğlu